{"id":18415,"date":"2024-10-16T15:48:06","date_gmt":"2024-10-16T14:48:06","guid":{"rendered":"https:\/\/plugmeinproject.com\/?page_id=18415"},"modified":"2025-01-09T21:46:03","modified_gmt":"2025-01-09T20:46:03","slug":"amsterdam-naar-dubai-per-trein","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/plugmeinproject.com\/nl\/amsterdam-naar-dubai-per-trein\/","title":{"rendered":"Amsterdam naar Dubai per trein"},"content":{"rendered":"

Van Amsterdam naar Dubai per trein<\/h1><\/div>

In 2022 begon ik aan een nieuw duurzaam avontuur, waarbij ik van Amsterdam naar Dubai reisde met alleen openbaar vervoer. Aanleiding van deze reis was een uitnodiging om te spreken op Expo 2020. Omdat de Blue Bandit een museumstuk was geworden, zocht ik een alternatieve manier om de Verenigde Arabische Emiraten te bereiken, en de trein nemen leek mij de meest logische keuze.<\/p>\n

In het begin was ik niet eens zeker van of zo’n reis wel mogelijk was. Maar het idee fascineerde me: welke bezienswaardigheden zou ik tegenkomen? Wie zou ik onderweg ontmoeten? Hoe zou het zijn om dagenlang in de trein te zitten?<\/p>\n

Het plannen van de reis was niet eenvoudig, ik vertrouwde op verschillende websites en blogs om een route uit te stippelen die me door Europa, Turkije en naar de Perzische Golf zou brengen, waar een ferry me uiteindelijk naar Dubai zou brengen.<\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

<\/div><\/div><\/div>
\"Kaart<\/span><\/div><\/div><\/div>
<\/span><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>
\"Kaart<\/a><\/span><\/div><\/div><\/div>

De route<\/h3><\/div>

Voor de Covid-pandemie was het mogelijk om per trein helemaal van Amsterdam naar Bandar Abbas te reizen. Door treinannuleringen tijdens de pandemie moest ik echter op bepaalde punten overstappen op bussen om de reis voort te zetten.<\/p>\n

Zoals bij elk avontuur, veranderde de route onderweg. Deze onverwachte aanpassingen vroegen niet alleen om flexibiliteit, maar droegen ook bij aan de rijkdom en onvoorspelbaarheid van de reis.<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>

Internationale treinreis<\/h2><\/div>

Op 3 januari begon ik mijn reis, ik verliet Amsterdam en twee Duitse ICE-treinen brachten mij op tijd naar Wenen, wat overigens best knap is is voor een Duitse trein.<\/p>\n

Daar stapte ik op de Dacia Express, de nachttrein naar Boekarest, waar ik wakker werd met de prachtige landschappen van Transsylvani\u00eb.<\/p>\n

Natuurlijk kwam mijn trein te laat aan in Boekarest, want wat is een avontuur zonder een beetje chaos? Ik moest een flinke sprint trekken naar de bushalte voor een 12 uur lange busrit naar Istanbul, wat mij genoeg tijd gaf om na te denken over mijn levenskeuzes.<\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

\"\"<\/div><\/div><\/div>
\"\"<\/div><\/div><\/div>
\"\"<\/div><\/div><\/div>
\"\"<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>
\"Wiebe<\/span><\/div><\/div><\/div>

Istanbul<\/h3><\/div>

Slechts 48 uur na mijn vertrek uit Amsterdam kwam ik aan in een buitenwijk van Istanbul. Ik sprong op de metro naar de Bosporus en kwam daar net op tijd aan om deze prachtige zonsopgang te zien.<\/p>\n

In een cafeetje bestelde ik een chai en een pide, en met twee dagen om de stad te verkennen, nam ik de bezienswaardigheden in mijn eigen tempo in me op. Daarna sprong ik op de veerboot over de rivier, en zette ik officieel voet aan wal in Azi\u00eb. Vanaf Istanbul S\u00f6\u011f\u00fctl\u00fc\u00e7e\u015fme Station bracht een hogesnelheidstrein mij in 4 uur naar de hoofdstad van Turkije, Ankara.<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>

De Dogu Express<\/h2><\/div>

De iconische Do\u011fu Ekspresi bleek de mooiste rit van de hele reis te zijn. Deze rit staat bekend om zijn adembenemende uitzichten en gaat van Ankara naar Kars, dwars door de bergachtige en besneeuwde landschappen van Turkije. Het is een surrealistische ervaring met uitzichten op afgelegen dorpen en besneeuwde valleien. Het ongerepte, landelijke landschap en de rust deden me bijna vergeten dat ik 17 uur had stilgezeten.<\/p>\n

En dat alles voor maar drie euro, minder dan de prijs van een broodje kebab. Zonder twijfel de beste deal van de reis.<\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

\"\"<\/div><\/div><\/div>
\"\"<\/div><\/div><\/div>
\"\"<\/div><\/div><\/div>
\"\"<\/div><\/div><\/div>
\"\"<\/div><\/div><\/div>
\"\"<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>
<\/span><\/div><\/div><\/div>

Toegang tot Iran geweigerd<\/h3><\/div>

Reizen door Iran was cruciaal om deze reis te voltooien zonder te vliegen. Net voor ik de reis startte, kondigde Iran onverwacht een 15-daagse sluiting van de grens aan. Vastbesloten om bij mijn oorspronkelijke plan te blijven, paste ik mijn schema aan, bracht ik extra tijd door in Istanbul en streefde ernaar om de grens op dag 16 te bereiken, in de hoop dat deze weer open zou gaan.<\/p>\n

Maar toen ik aankwam, bleef de grens voor onbepaalde tijd gesloten, zonder duidelijke antwoorden in zicht. Ik moest snel overschakelen op plan B en de rest van mijn reis opnieuw plannen.<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>

Plan B – Irak, Jordani\u00eb & Saoedi-Arabi\u00eb<\/h3><\/div>

Ik liet er geen gras over groeien, keerde om en sprong op de bus naar de Koerdische regio van Irak. Plan B bleek al snel nog beter te zijn dan het oorspronkelijke plan. De Koerden verwelkomden me met ongelooflijke warmte en mijn tijd in Erbil werd een onvergetelijke ervaring, vol rijke cultuur en oprechte gastvrijheid.<\/p>\n

Vanuit Koerdistan kon ik echter niet naar Federaal Irak of Syri\u00eb, en omdat vliegende tapijten blijkbaar niet bestaan (enorme tegenvaller, trouwens), moest ik een onvermijdelijke vlucht nemen naar Amman, Jordani\u00eb.<\/p>\n<\/div><\/div><\/div>